Love is Blind: Nederland heeft een grootse entree gemaakt, maar de vraag is of showrunners daar blij mee moeten zijn. Kijkers struikelen massaal over één kandidaat: Jurriaan. In het bijzonder over zijn voorkeur voor de huidskleur van zijn ideale partner.
En dat terwijl hij in gesprekken met zijn “nummer één”, de 26-jarige Mika, claimt dat hij op energie en karakter valt.
Het is je vast niet ontgaan dat er een Nederlands seizoen van de wereldberoemde datingshow Love is Blind is verschenen. Op woensdag 30 september dropten de eerste vijf afleveringen op streamingdienst Netflix. Ondanks het enthousiasme gaat de release ook gepaard met een hoop kritiek. En voornamelijk gericht op één deelnemer: de 32-jarige souschef Jurriaan, die naar eigen zeggen slechts veganisme als dealbreaker heeft.
In de eerste afleveringen valt hij als een blok voor de energie van Mika (26), functioneel specialist bij een bank. In hun gesprekken geven beiden aan vooral te vallen op energie en karakter, want volgens Jurriaan draait het daar ook allemaal om. Terwijl Mika nog niet van de pod-bank glijdt door de zoete woorden van haar love interest, kiest ze er ook bewust voor om niets over haar uiterlijk weg te geven. Als Eritrese vrouw met een donkere huid is ze in het verleden afgekeurd en beoordeeld op haar huidskleur. “Soms hebben mensen een bepaald idee bij mij, wat ik totaal niet ben. Daarom vind ik het belangrijk dat iemand mij kent, als eerste, hoe ik van binnen ben”, zegt ze.
Liefde is (kleuren)blind, maar niet bij datingshows: drie ex-deelnemers delen hun ervaringen
In de verschillende gesprekken die de twee voeren, blijft Jurriaan zichzelf én zijn blind date voorhouden dat het bij hem om innerlijk draait. Maar als Mika hem de vraag stelt waar hij totaal niet op valt, zegt hij: “Ik zou niet vallen op een vrouw die volledig getint is, denk ik.” Krekels 🦗. Al snel voegt hij eraan toe: “Wat is dit nou? Je klinkt gewoon Nederlands, dus daarom vind ik het zo raar.”
Dit zorgt bij Mika voor twijfels, maar die worden weggenomen als ze elkaar een dag later opnieuw ontmoeten in de pods. Na een gesprek met een maat krabbelt Jurriaan terug van zijn eerdere uitspraak en verzekert hij zijn date ervan dat hij is gevallen voor haar warme hart. Spoiler: uiteindelijk kiezen de twee voor elkaar. Jurriaan vraagt haar ten huwelijk, waarna de twee tv-verloofd zijn en bij de onthulling (en het tweede aanzoek) wordt er meermaals gezoend en gevoeld.
Tekst loopt door onder de post.
@racheljohnie Wat heb ik zojuist gezien #loveisblind
♬ Piano famous song Chopin Deep deep clear beauty – RYOpianoforte
Eh, waar moet ik beginnen? Activiste Maya Angelou zei ooit: “When someone shows you who they are, believe them the first time.” Mika, my girl, ben je dit vergeten? Ik niet. Ondanks haar aanvankelijk sterke gevoelens gaf de 26-jarige aan te twijfelen over haar match toen Jurriaan zich heel duidelijk racistisch uitsprak. (En voordat je gaat steigeren: zeggen dat iemand heel Nederlands klinkt terwijl ze een getinte of donkere huid hebben, is racistisch. Hoe had Mika dan moeten praten? Ik daag je uit om hier antwoord op te geven, maar raad je af het daadwerkelijk te doen.) Desondanks verdwenen die twijfels als sneeuw voor de zon toen ze nog wat zoete woorden door de scheidingswand hoorde komen en ze haar ideaalbeeld van een 60-jarig huwelijk voor de geest haalde.
Wat ik niet snap, en misschien is dat niet iets wat ik moet snappen, is waarom Mika toch kiest voor een man die blijkbaar moeite heeft met hoeveel melanine haar huid produceert. In dit geval is liefde helemaal niet blind. En ja, Jurriaan mag absoluut een voorkeur hebben voor zijn partner – we hebben allemaal bepaalde dingen die we (niet) aantrekkelijk vinden. Prima. Maar als huidskleur blijkbaar een heikel punt is, zoals hij zelf aangeeft, hoor je niet thuis in een programma waar je met iedereen gematcht kunt worden en er geen rekening wordt gehouden met jouw uiterlijke voorkeuren, omdat het draait om het vinden van liefde op basis van persoonlijkheid.
Racisme is niks nieuws voor Fatima: 'Ze noemde me zwarte aap'
Nadat Jurriaan Mika in de pods ten huwelijk vraagt, en zij ja zegt * smh *, geeft de bankmedewerker aan dat het “veilig en vertrouwd” voelt om haar hart open te stellen voor de souschef. Ik kan je zeggen dat ik vanaf de bank plaatsvervangende angstgevoelens krijg. Niet alleen vanwege wat Jurriaan zegt, maar ook vanwege hoe makkelijk er daarna overheen wordt gestapt.
Door Mika, maar ook door het programma. Er klinkt een romantisch muziekje, er wordt gekust en we gaan verder alsof dit slechts een klein obstakel was op de weg naar ware liefde. Want blijft het bij die ene opmerking (of eigenlijk twee als we héél specifiek gaan tellen). Of is dit pas het begin van een stroom aan opmerkingen en vooroordelen waar Mika straks opnieuw mee moet dealen? Want racisme hoeft niet altijd schreeuwend of agressief te zijn om racisme te zijn. Soms is het een man die zegt niet op vrouwen met een donkere huidskleur te vallen en vervolgens verbaasd is dat zo’n vrouw “gewoon Nederlands” klinkt. Soms zit het probleem ook in hoe makkelijk we besluiten door te gaan.
En heel misschien worden Mika en Jurriaan samen negentig, zitten ze over zestig jaar hand in hand achter de geraniums na hun diamanten jubileum en krijg ik met terugwerkende kracht ongelijk. Ik hoop het. Maar dat maakt wat er is gezegd niet minder pijnlijk of problematisch.
Ik sta stil bij wat er is gezegd, want voor veel vrouwen van kleur is dit geen nieuw verhaal. Ik heb zelf vaak genoeg meegemaakt dat mannen mij niet zagen staan vanwege mijn huidskleur. Erger zelfs: dat ze mij zagen als een experiment, een vinkje op hun seksuele bucketlist, voordat ze op zoek gingen naar hun gebruikelijke type om te wifen. En ook datingshows zijn lang niet zo inclusief als ze pretenderen te zijn. Liefde is nu eenmaal niet kleurenblind, hoe graag we dat ook willen. Raciale voorkeuren, vooroordelen en stereotypes verdwijnen niet zodra twee mensen gaan daten zonder elkaar te zien.
Denk je nu: maar mensen van kleur bestempelen alles als racistisch. Ga dan vooral bij jezelf na waarom je dat vindt. Want nee, wij hebben geen “lange tenen” als dit soort uitspraken worden gedaan. Het doet oprecht pijn. Voor de gemiddelde kijker was dit misschien één ongemakkelijke scène op tv. Voor velen van ons is het iets waar we al jaren mee moeten dealen, alleen is er meestal geen camera bij. Nu heeft heel Nederland het een keer kunnen zien. Laten we er alsjeblieft niet voor wegkijken, het romantiseren of het wegstoppen: dít is de realiteit, ook als jij het doorgaans niet doorhebt.
Maak jij je schuldig aan micro-agressies? 'Ik zie geen kleur' is daar een goed voorbeeld van
Misha is freelance online redacteur bij LINDA.meiden. Ze is geboren en getogen in Rotterdam, maar verhuisde negen jaar geleden naar Amsterdam. Ze heeft een haat-liefderelatie met haar roze iPhone, die ze regelmatig verruilt voor haar e-reader. Haar favoriete genre? Romance.
